Welkom op mijn blog

 

Een gesloten mond word niet verhoord tot dat je hem open doet.

Het is al een tijdje geleden dat ik iets geschreven heb maar dat komt omdat ik met mezelf in de knoop zit. want wie ben ik nu eigenlijk ? ik ben een meisje van 17 jaar met 0% zelfvertrouwen en no social life. Ik denk dat ik weer depressief aan het worden ben en ik heb geen idee hoe ik dit tegen zou kunnen houden. Mijn moeder heeft het gevoel dat al haar aandacht naar mij uitgaat en dat ze mijn broertje verwaarloosd. Maar in mijn ogen is dat natuurlijk weer andersom. Dus nog een ding wat ik over mezelf kan vertellen. Ik ben ... een grote egoïst die continue op haar kamer zit en zichzelf zielig vind. Mijn moeder vindt me een beetje een zeur want ik heb altijd wel iets om over te klagen. Ook heeft ze voorgesteld om met iemand te gaan praten maar daarna praten we er niet over om een afspraak te maken ofzo. Vaak gedacht aan zelfmoord maar dan krabbel ik terug want dan ben ik bang om mezelf pijn  te doen Schreeuwen. Het enige lichtpuntje is mijn vriend en dan vergeet ik alles weer even maar dat is het dan ook weer. Mijn broertje kan erg gemeen zijn en bijvoorbeeld zeggen dat niemand mij mag enz. En ik ben dan een wrak die bijna instort omdat ik het gevoel heb dat dit waar is. Ze zeggen dat ze je op de wereld zetten omdat ze denken dat je het aankunt. Maar ik heb geen idee wat me dan nog allemaal staat te wachten in mijn leven. Want ik heb mijn portie denk ik al gehad. Ik heb geen idee of iemand dit nog gaat lezen. Maar weet dit... als je niks zegt kunnen ze je niet helpen. 

Slapen.

Ik kan sinds de operatie echt niet meer slapen. Het is de bedoeling dat ik op mijn rug of buik moet slapen. Maar dat is moeilijk. Ik heb echt respect voor mensen die dat kunnen. Alles geprobeerd om in slaap te vallen de afgelopen nachten. Warme melk, schapen tellen, zingen, nep gapen en hopen dat je dan echt gaat gapen. Ik heb zelfs geprobeerd om rechtop te slapen..... Normaal slaap ik ook op mijn zij en met mijn benen ingetrokken. Ik heb het gevoel dat dit weer een hele lange nacht gaat worden. En dat ik morgen misschien niet te genieten ben. Maar ik ga het toch maar proberen... wie weet val ik vandaag wat sneller in slaap :)

Vakantie

Ieders vakantie is anders. Sommige blijven thuis en sommige gaan weg. Ik ben een persoon die er van houd om weg te gaan. En wie ben ik ? Ik ben een meisje en ben 17 jaar. Ik ben deze blog begonnen omdat ik niet echt iemand heb om mee te praten. Niet dat ik raar ben ofzo maar ik heb altijd vriendinnen die naar me toekomen voor advies en daarna laten ze me niks meer weten.  Ik weet ook niet eens of iemand dit gaat lezen en dat maakt niets uit. Maar ik verander van het onderwerp want de titel is 'vakantie'. Hier boven heb ik verteld dat ik iemand ben die graag op vakantie gaat. Alleen dit jaar niet.... ik heb een operatie gehad en moet nu herstellen. Ik mag niks tillen, eigenlijk mag ik helemaal niks. En daarom verveel ik me een ongeluk. Meestal verzin je wel iets om te doen maar nu kan je niks verzinnen. Je probeert vanalles maar niks helpt je om uit de verveling te komen. Dus.... hoe ga ik deze vakantie ooit doorkomen Obepaald ?